പൊയ് വരൂ .... ദേവി....
എത്രവേഗം നീ തിരിച്ചെത്തുന്നുവോ .... ..
അത്രവേഗം
ഉള്ളില് ഇരുണ്ട് കൂടുന്ന മഴക്കാര് ഇല്ലാതാകും ....
മനസ് മാനം പോലെ തെയ്ളിമയില് മുങ്ങും ..........
പിന്നതില് നിന്റെ സ്പ്പര്ശനം കൊള്ളുമ്പോള് അതൊരു .....
ആശ്വ സത്തിന്റെ പെരുമഴ കാലമാകും .....
അതില് എന്റെ ഉള്ളിലെ അഗ്നിക്ക് ശമനമാകും....
മോക്ഷമാകും ...
പിന്നതു അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ആലിപഴങ്ങള് അയി നിന്നെ പുണരുമ്പോള്
ഞാന് പിന്നെയും ഒരു വിങ്ങലായി ദൂരെ മാറി നില്കും.......
ഉള്ളില് അപ്പോഴും ഒന്നേ കൊതിപ്പു ....
ആ അലിപഴങ്ങളകാന് കഴിഞ്ഞിരുനെയ്ങ്കില്......
ഉള്ളില് അപ്പോഴും ഒന്നേ കൊതിപ്പു ....
ആ അലിപഴങ്ങളകാന് കഴിഞ്ഞിരുനെയ്ങ്കില്......
